Yabancı

Temmuz akşamıydı. Sesini duydum. Öyle yabancı, öyle uzaktı ki, bir an seni başkası sandım. Hava ılıktı, gündüz sıcağı kalmamıştı. Sen sıcakları sevmezsin. O yüzden mi akşam geldin? Sahi, neden geldin? Sensizdim, senin varlığını unuttum diyemem. Bu beni de aşan bir yalan olur. Seni unutmuş değildim, fakat alışmıştım yokluğuna. Neden geldin? Bazen sözlerinden anlamlar çıkarmaya çalışırdım. Ne büyük bir uğraş! Kimse kendisine söylenmeyen sözleri duymak için çaba göstermemeli. Sonra bir yanılgıdır başlıyor. "Aslında öyle değildi, onu söylemek istemedi." Bırakmak istiyorum artık hayatın yakasını. Bana vermediklerini almak için savaşmaktan yoruldum. 

Sahi neden geldin? Ben seni çağırmadım. İstemedim. İstediğimde sen yoktun. Şimdi neden geldin? Temmuz akşamıydı, yanımda belirdin. Seni kimselere benzetemezdim. Tanıdığım hiç kimsede senin yakınlığın yoktu. Unutmuşum, artık anımsayamıyorum. Gelen bir yabancıyı anımsattı. Temmuz akşamıydı, bedenim ürperdi, üşüdüğümü hissettim.

Konuşmayı denedin, konuşacak ne vardı? Ben susmayı hiç sevmezdim, bana mesafeyi sen öğrettin. Şimdi ne konuşacağımı nerden bilebilirim? Sana susmayı seviyorum şimdi. Sakinleştim, sen öğrettin. Geri durmayı, kaçmayı, bırakmayı...Sahi, neden geldin?