Yabancı

Sonunda olmakta korktuğumuz kişi oluruz ve bununla yüzleşmek zorunda kalan eski benliğimizdir. Ona karşı işlenmiş bu suç karşısında mahcup olsak da devam edebilmek için türlü bahanelere ihtiyaç duyarız. "Hayat bizi buraya getirdi," diyerek yükümüzü hafifletiriz mesela. Kabullendiğimiz yanlışları boğazımızdan geçecek kadar yumuşatır, sonra da afiyetle yutarız. Zehirlendiğimizi ise çok geç, çok geç anlarız. Herkes gibiyiz şimdi, aynı çamurda keyifle yuvarlanan domuzcuklar...