İplik

Açtığımda gözümü,

Karanlığı gördüğüm

Toprağı yorgan belleyerek,

Süründüğüm, düştüğüm

Yenilerek küçüldüğüm,

İplik iplik çözüldüğüm,

Hep aynı söz dillerinde,

Hayat buymuş.

Gözlerinde bir ışık aramak,

Puslu havayı çeken ciğerlerinde,

Tırabzanı tutan ellerinde,

Kirli yüzlerinde 

Umudun izi yok.

Dalga dalga kıyıma yanaşıyor düşünceler.

Denizi hırçınken sevmiyorum.

Tutuyor yakamdan dalgaların köpüğü,

Boğuyor beni,

Kendimi teslim ediyorum.