Anlamlardan Çıkmazlar

“Anlamadıkça, içinden çıkamadıkça yaşam sana kıymetli geliyor. “Mutlaka bir sebebi olmalı” diye düşünüyor, sorduğun sorularla gecelerini gündüzlere çeviriyorsun. Fakat niçin bir sebebi olsun? Ya da aradığın sebeplerin hatalarına bahane olmasını mı istiyorsun? Daima kaçacak bir yer, düşüncelerini bastıracak sesler istiyorsun. Yalnız bir kere olsun, hayatın öylesine devam ettiği aklına yatkın gelmedi mi? Yoksa bunu korkutucu buluyor, içinden geçenleri dışarı vuramıyor musun? Henüz farkında değilsin…Aradığın için sürekli düşmektesin. Direnme, yaşamı olduğu gibi kabullenmekle ilgilen. Böylece çıkmazlardan sıyrıldığını göreceksin.” Sözlerini okudukça onu haklı buluyordum. Yalnız içimden, çok derinden birisi konuşmaya devam ediyordu. Ben onu, mektup sahibi de beni susturmaya çalışıyordu. Nihayet yaşamın gizemi hariç kimse kazanamadı. Onun da cevabını hiçbir zaman öğrenemeyecek olmakla, ortada bırakıldık…