Gölgeden Giden

 "Daha nasıl anlatabilirim sana, hiçbir anda ve yerde eşit olmadığımızı, ancak bunun olmasını umut ederek yaşadığımızı. Her yataktan kalktığımız günün farklı geçmesini bekleyerek gece aynı yatakta ekşi suratlarla uyuya kaldığımızı. Öyle yorgun, öyle takatsiz, öyle kendinden geçerek.. Yine de yaşamak yakasından tutar insanı. Bilmem kaç kere tutarsın ellerinden, sana yapıştığı yerden koparak ayrılması için. Doğmak kadar kolay değil gidebilmek. Kim bilir kaç kere daha tekmelenirsin bu sokaklarda, kaç kez daha kanlar içinde kalır ufak kirli suratın. Fakat sen yine de yüzünü yıkarken, hayatın kirini tozunu da almış gibi rahatlarsın. Öyle zannedersin çünkü senin zannetmekten başka yapabileceğin pek de bir şey olmamıştır." Yanından ağlayarak, koşarak geçip giden oğlanı görünce yalnız bunları düşünebildi. Şimdilerde çocukluğun bile sadece karanlık tarafını görebiliyor, büyümenin ne kadar sancılı bir yol olduğunu düşünüyordu.