Zaman

Ellerinden tutup götürüyor baharı zaman

Karın, kışın, yağmurun

Açılmayan bir kapının eşiğinde,

Karanlığını gözlüyor zaman.

O uzunca uykulardan,

Daldığın rüyalardan,

Kulağında çınlayan şarkılardan,

Uyan, uyan!

Seni de öldürüyor zaman.

Hatırla, bir gün sevinci düşlemiştin

Sonra onun bir düş olduğunu,

Göğsün yanarak öğrenmiştin.

Böylece zamana sarıldın herkesten önce

Oysa boğuluyordun,

Kollarında ölüyordun zamanın.